Anoreksja oczywiście stała się jednym z najpoważniejszych problemów XXI wieku. Zapadają na nią coraz młodsze osoby- priorytetowo dziewczyny między 11 a 19 rokiem zycia, wchodzące w okres dojrzewania. Nie znaczy to jednakże, że problem ten tyczy się tylko płci żeńskiej. Szacuje się, że około 7% chorujących to mężczyźni.
Czym tak de fakto jest zatem anoreksja, jakie ma objawy i skutki , a oprócz tego głównie jak z nią walczyć? W gronie osób chorych na anoreksję panuje przekonanie, że kontrola ilości jedzenia jest niczym innym, w jaki sposób tylko udowodnieniem swojej siły woli. Anorektycy myślą, że dzięki temu posiadają kontrolę nad własnym życiem. De facto jest to zaburzenie odżywiania prowadzące najczęściej do śmierci. Mogłoby się wydawać, że anoreksja to jedynie choroba ciała. Nieustanne zmęczenie, bezsenność, dylematy z sercem, ból przy każdym ruchu to na pewno fizyczne skutki wygłodzenia organizmu. Anoreksja to natomiast choroba umysłu, psychiki, duszy. W bardzo wielu sytuacjach zapadają na nią osoby niepotrafiące odnaleźć się w społeczeństwie albo takie, które chcą w jakiś metodę poinformować otoczenie o osobistych indywidualnych problemach z którymi sobie nie radzą. Jest to swoisty rodzaj wołania o pomoc.
Cała tragedia zaczyna się w ogromnej liczbie przypadków od preferencje zgubienia kilku kilogramów. niestety wraz ze wzrostem intensywności i ilości ćwiczeń maleje liczba kalorii w diecie. Posiłki stają się monotonne, ubogie w wartości odżywcze , a ponadto z dużą uwagą zważone i wyliczone co do grama. Przychodzi czas, kiedy anorektyk ogranicza swój jadłospis do jednego rodzaju żywności, na przykład kromki chleba popitej szklanką wody. Mimo szybkiego spadku wagi i centymetrów, chory dalej postrzega się jako osobę grubą. Długotrwałe głodzenie organizmu niesie za sobą tragiczne w skutkach zmiany fizyczne. Brak wydolności organów wewnętrznych, anemia, osłabienie, wypadanie włosów to wyłącznie niektóre efekty drastycznej diety. W większości anoreksja kończy się śmiercią spowodowaną wycieńczeniem albo problemami z sercem. Jeżeli już jednak choroba zostanie wykryta wcześnie, możliwa jest pomoc choremu.
Konieczne jest odizolowanie pacjenta od dotychczasowego środowiska, pomoc psychologów oraz lekarzy psychiatrii niemniej jednak głównie doradztwo bliskich.
Więcej informacji: link.